Tru­vada-hoer 2 – choi­ces, choices

Gepubliceerd op

— Geplaatst in columns, proza, vrij proza

Tru­vada-hoer 2 – choi­ces, choices
 
 
We are our choi­ces.’ Onder dit wat oubol­lige Sart­ri­aanse motto vond eind juli in Amster­dam AIDS­Im­pact 2015 plaats. Een com­pact inter­na­ti­o­naal con­gres waar psy­cho­so­ci­ale onder­zoe­kers en gedrags­we­ten­schap­pers, beleids­ma­kers, com­mu­nity-ver­te­gen­woor­di­gers en acti­vis­ten bij elkaar kwa­men voor een beter inzicht in de immer ver­won­der­lijke hiv-epi­de­mie. Nieuwe stra­te­gieën op het ter­rein van hiv-pre­ven­tie kre­gen er vooral veel aan­dacht, met name PrEP.

Van PrEP weten we dat het bui­ten­ge­woon effec­tief kan zijn om hiv-infec­ties te voor­ko­men – dat is aan­ge­toond – en ook dat het ‘t meest gestig­ma­ti­seerde pre­ven­tie­mid­del is sinds de intro­duc­tie van de anti­con­cep­tie­pil. Wat zijn nou eigen­lijk de problemen?

Zoals ik al eens uit­legde is het ver­zet tegen PrEP irra­ti­o­neel en deels homo­foob van aard. Er zijn voor­als­nog uit onder­zoek geen aan­wij­zin­gen dat het gebruik aan­zet tot gro­tere los­ban­dig­heid, min­der con­doom­ge­bruik of dien­ten­ge­volge leidt tot meer sek­su­eel over­draag­bare aan­doe­nin­gen. Er zijn geen ern­stige bij­wer­kin­gen gevon­den, al moet voor alle zeker­heid de gezond­heid van gebrui­kers goed in de gaten wor­den gehouden.

Maar dit alles is hoe­ge­naamd niet rele­vant: PrEP is in Neder­land niet voor­han­den als onder­deel van een uit­ge­breide samen­han­gende hiv-respons.

Hoe anders is dit in de Ver­e­nigde Sta­ten, waar PrEP sinds mei vorig jaar in een richt­lijn wordt aan­be­vo­len door de Cen­ters for Disease Con­trol en waar de stad New York PrEP ruim­har­tig pro­pa­geert op haar web­site gewijd aan PEP en PrEP. In New York zijn de kos­ten voor PrEP gedekt door Medi­caid en andere ziek­te­kos­ten­ver­ze­ke­rin­gen en de stad heeft een steun­pro­gramma opge­zet voor men­sen zon­der ziek­te­kos­ten­ver­ze­ke­ring die PrEP niet zelf kun­nen betalen.

In Neder­land is zoiets natuur­lijk onbe­staan­baar. Aller­eerst omdat Gilead, de fabri­kant van Tru­vada, dit mid­del niet voor pre­ven­tief gebruik heeft aan­ge­meld bij het Euro­pese Genees­mid­de­len­bu­reau EMA. Maar ook omdat er voor­als­nog niet veel draag­vlak of animo voor lijkt te bestaan, niet onder beleids­ma­kers en poli­tici, noch onder gezond­heids­pro­fes­si­o­nals of de risi­co­doel­groe­pen. Van enige acti­vis­ti­sche druk om de boel in bewe­ging te bren­gen is ner­gens sprake.

Dank­zij het H‑TEAM heb­ben we in Amster­dam nu het onder­zoeks­pro­ject AMPrEP, dat wordt uit­ge­voerd door de plaat­se­lijke GGD. In de AMPrEP-stu­die zul­len 370 homo’s en trans­gen­ders de komende jaren Tru­vada krij­gen om hiv-infec­tie te voor­ko­men. Onder deze groep men­sen zul­len zich naar ver­wach­ting wei­nig tot geen nieuwe hiv-infec­ties voor­doen, ter­wijl er zoals gezegd niets op wijst dat zij vaker dan nu al een soa zul­len oplo­pen. Onder de 180 per­so­nen die zich voor de stu­die had­den aan­ge­meld maar niet kun­nen mee­doen, zul­len wél nieuwe hiv-infec­ties optre­den. Iemand van u, dames en heren, die daar dan morele ver­ant­woor­de­lijk­heid voor wil dragen?

‘We are our choi­ces’ – een ontoe­pas­se­lij­ker motto had men voor Aids­Im­pact niet kun­nen kie­zen. Als het om PrEP gaat valt er in Neder­land niks te kie­zen. Wij staan met lege han­den, wij zijn niets.
 

Antony Oomen
18.VIII/2015
Amsterdam

 

Foto – Tony Web­ster